Ruim 40 weken zwanger

Deze lieve ouders namen contact op om de geboorte van hun derde kindje vast te leggen.
Hun verhaal was er een van kracht en vooral zelfvertrouwen.
Er was namelijk een sterk vermoeden van macrosomie bij hun baby.
Een vermoeden dat hun kindje een zeer grote buikomvang zou hebben en er werd sterk geadviseerd de baby een paar weken eerder geboren te laten worden om zo een ‘te grote baby’ te voorkomen.

De moeder voelde zich daar toch niet helemaal goed bij en wilde heel graag een natuurlijke geboorte afwachten.
Ze werd goed in de gaten gehouden en in overleg kreeg zij alle steun om tot de 40 weken zwangerschap af te wachten.
Mocht het toch langer gaan duren dan stemde moeder in met inleiding van de geboorte.

Wat fijn dat op de tweede dag na de 40 weken de eerste weeën zich aandienden!
Op naar het Diakonessenhuis in Utrecht.

Daar stond het bad gevuld en heerlijke rustgevende muziek speelde op de achtergrond.
De weeén zijn nooit fijn maar wat is het fijn om een geboortepartner te hebben die er volledig voor jou is. Wat een focus had deze papa en wat een bewondering voor zijn vrouw zag ik in zijn ogen.

Samen knokten zij zich door de weeënstorm heen. Volledig op elkaar ingespeeld en iedere wee vingen de handen van de aanstaande papa zijn vrouw op.

Na een vlugge controle in bad van de verloskundige, die daarbij pardoes haar telefoon in bad liet vallen, werd het hoofdje al geboren.
Omdat baby toch ietwat groter was dan de gemiddelde baby bleven haar schouders steken. De mama moest uit bad en op bed. Met alle aanmoediging werd kleine Luus geboren. Wat een prachtig moppie!

Och, die heerlijke bolle wangen elleboogdimpels en al een prachtige bos haar!

Wat heel fijn is aan het Diakonessenhuis is dat broertjes en zusjes welkom zijn om de nieuwe baby te bewonderen.
Als fotograaf vind ik dat zo’n lief moment om vast te leggen en dat begint al met de entree van het ziekenhuis binnenlopen.
Vanuit de verloskamers aan de linkerkant heb ik prachtig zicht op de draaideur en daar zag ik opa met de twee grote broers aan komen lopen.
Nu een van de lievelingsfoto’s van mama.

Nadat de controles van de baby zijn geweest en ik de kennismaking met de familie heb vastgelegd feliciteer ik de nieuwe familie en laat ik ze lekker in hun bubbel achter. Genieten van hun nieuwe gezin.

Ik loop toch altijd weer met een huppel in mijn stap terug naar de auto.
Wat heb ik weer iets bijzonders mogen vastleggen.
Gefeliciteerd lieve ouders!