Geboortefotografie en verhalen


Wat ontzettend bijzonder is het steeds weer om een geboorte te mogen fotograferen!

Tijdens een kennismakingsgesprek ontvang je een mooie brochure met daarin alle informatie over de geboortereportage.
We bespreken uitgebreid jullie wensen en wat ik voor jullie kan betekenen.
Ik kan dan ook een album laten zien met daarin een mooi voorbeeld van hoe ik jullie geboorteverhaal kan vastleggen.
Vanaf week 38 sta ik 24 uur per dag voor jou op wacht. We houden regelmatig contact en bij de eerste weeën sta ik op scherp. Rond de vijf a zes cm ontsluiting kom ik naar je toe.
Ik fotografeer de bevalling zoals deze zich ontvouwt. Van de aanloop naar de geboorte, de oerkracht van de aanstaande mama en de steun die zij aan haar partner heeft, de geboorte van je kindje en die unieke eerste momenten met jullie baby.

Samen werk je naar het moment waarop je je kleine in je armen kan sluiten.

Er zullen veel momenten zijn die misschien volledig langs je heen gaan maar ook voor de mama is het mooi om te zien hoe haar kleine de eerste adem haalt vanaf een oogpunt dat ze zelf niet zal kunnen zien en hoe mooi is het om dit alles in een prachtig album te hebben om voor altijd in terug te bladeren.

Wil je een geboortereportage boeken maar twijfel je nog over de investering? Betalen in drie termijnen is mogelijk!
Liever eerst meer weten? Neem gerust contact op voor meer informatie. Mailen kan ook direct naar monique.verbeek@gmail.com

Lees hieronder verschillende geboorteverhalen.

___________________________________________________________________________________________

Geboorte van Lynn

Op de avond rond 19.00 kreeg ik een appje van de aanstaande papa: “Het is aan het rommelen!”
Dat vind ik altijd heel fijn zodat ik kan zorgen dat al mijn spullen gechecked zijn en dat ik iets te snacken in mijn tas stop om bij het volgende telefoontje klaar te zijn om in de auto te springen.
Rond 22.00 was er een centimeter ontsluiting dus durfde ik het aan om mijn bed op te zoeken en hopelijk een paar uur te kunnen slapen.

Een paar uur later volgt dan het spannende appje: ” 5 centimeter! We gaan nu kijken welk ziekenhuis plek heeft.”
Het is namelijk niet altijd zeker of je kunt bevallen in het ziekenhuis van je eerste keus.
Gelukkig was dat deze keer wel mogelijk en ik spoedde mij naar het Wilhelmina Kinderziekenhuis.
Daar aangekomen werd ik opgewacht door de verloskundige die zojuist de bevalling had overgedragen aan de klinisch verloskundige omdat er meconium ( de eerste ontlasting van de baby, deze is zwart van kleur en heel erg kleverig) in het vruchtwater zat. Op dat moment wordt het een medische bevalling en neemt het ziekenhuis de begeleiding over.

Toen ik zachtjes de kamer instapte werd me direct duidelijk dat de aanstaande mama het niet makkelijk had, de pijn van de weeën was toch een stuk heftiger dan zij had verwacht.
Na overleg kreeg zij een ruggenprik en dat gaf even een beetje verlichting. De scherpe kantjes worden er dan net even afgehaald maar je voelt de weeën nog wel degelijk!

Via de monitoren werd de hartslag van de kleine goed in de gaten gehouden en op een gegeven moment werd duidelijk dat de kleine meis het niet meer fijn vond en ze toch echt snel geboren zou moeten worden.
Mama deed zo haar best, wat een power! Een knip moest gezet om de kleine te helpen sneller geboren te worden.
En toen kwam de wervelwind, binnen drie seconden stond de kamer vol met artsen die de kleine Lynn meenamen.
De verloskundige had heel scherp opgemerkt dat het de kleine niet lukte haar eerste ademhaling te nemen.
Via een stil alarm staat er direct een compleet team van artsen klaar om hulp te verlenen. Dit gebeurt meestal in een aparte kamer , op dezelfde gang, waar alle apparatuur klaar staat.

De papa ging met zijn dochter mee en een paar minuten later werd ik opgehaald om foto’s te kunnen nemen van een prachtig roze meisje.
Ze bleek meconium ingeademd te hebben wat door de kinderartsen uitgezogen werd en daarna kleurde ze prachtig bij.  Ze liet zelfs een protesterend huiltje horen wat natuurlijk fantastisch is om te horen na de stilte eerder!
2K1A1038bbfb
Papa mocht haar lekker meenemen terug naar mama die niet kon wachten om haar dochter te bewonderen.
Na de verdere controles , en natuurlijk papa die de eer had om zijn meisje voor het eerst aan te kleden, op de foto te hebben gezet liet ik dit prachtige gezin achter in hun nieuwe wereld.
Utrecht is weer een wereldburgertje rijker!


_————————————————————————————————————————————–

De geboorte van Noor via keizersnede

Al vanaf het begin van de zwangerschap stond vast dat Noor via een geplande keizersnede geboren zou worden.
In verband met rugproblemen van de mama van Noor zou een ruggenprik een gecompliceerde handeling worden en het stond zeker niet vast dat het dan ook zou lukken.
Mocht de ruggenprik niet lukken dan zou een algehele narcose de enige optie zijn.
Het idee om een geboortefotograaf in te huren kwam dan ook van de gynaecoloog van het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht waar de keizersnede zou plaatsvinden.

Zo kwamen de ouders van Noor bij mij terecht. Mocht mama onder algehele narcose moeten dan zou ik in ieder geval de geboorte van haar kindje vast kunnen leggen en zo kunnen bijdragen aan een positieve ervaring.

Om zes uur in de ochtend stonden we dan met ons drieën in de gang van het WKZ. gezonde spanning gonsde om ons heen.
Eenmaal geprept werden we opgewacht in de OK waar het meest spannende moment zou komen. Zou de ruggenprik lukken?

De papa mocht er gelukkig bij zijn om alle steun te kunnen bieden. Ik mocht op gepaste afstand (buiten het bewegingsveld van het operatieteam) mij vrij bewegen en zo kon ik vanuit mijn ooghoek de duim van de gynaecoloog omhoog zien gaan toen het de anesthesioloog heel kundig in een keer lukte om de spinaal te zetten. Wat goed!

Daarna ging het heel snel. Binnen vijftien minuten zag ik een lief klein kontje omhoog gehaald worden, Noor lag ook nog eens in een stuit waardoor haar billen als eerste geboren werden.
Het groene operatiedoek werd omlaag gedaan en door het plastic scherm daarachter konden mama en papa hun prachtige dochter geboren zien worden.

Alle dank gaat naar het geweldige verloskundig team van het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht die het de ouders gunden een geboortefotograaf tijdens hun keizersnede toe te laten op de operatiekamer.
En alle liefs aan de ouders die mij kozen als hun geboortefotograaf.

(de foto’s zijn aanklikbaar om beter te kunnen bekijken)

// geboortefotograaf keizersnede Utrecht \\

 




De stormachtige geboorte van Kay
   —  geboortefotograaf Diakonessenhuis Utrecht  —

Het was een mooie dag in augustus en ik keek uit naar de zwangerschapssessie die ik die avond zou doen. Mooi avondlicht, een prachtige zwangere dame en een zusje die best in een prinsessenjurk wilde.
Maar tegen de middag ging mijn telefoon. : “Ik voel gerommel ” zei Cynthia. We spraken af dat we het even aan zouden kijken omdat het nog zeker twee weken zou duren tot de uitgerekende datum. Cynthia zou me op de hoogte houden. Mocht het vals alarm zijn dan zouden we gewoon de zwangerschapssessie doorzetten.

Nog geen uur later kreeg ik een whatsappje van haar moeder, ze waren toch maar even naar het ziekenhuis gegaan omdat het toch echt wel weeën waren inmiddels. Maar ik hoefde mij niet te haasten, bij controle had Cynthia nog maar drie centimeter ontsluiting en er werd nu bekeken naar welk ziekenhuis ze konden omdat het Diakonessenhuis geen plek had op dat moment.
Ik vroeg of ik haar even kon bellen en toen ik haar aan de lijn had hoorde ik aan haar manier van ademhalen dat het toch echt wel serieus was.  De moeder verzekerde me dat ik rustig aan kon doen maar ik ben toch maar direct naar het Diakonessenhuis gegaan.

Gelukkig woon ik vlakbij het ziekenhuis want zodra ik even later uit de lift stapte in het geboortehuis hoorde ik een moeder die duidelijk aan het bevallen was en ietwat in paniek was. Personeel rende over de gangen en ik dacht “dat zal toch niet..”   Bij de receptie vroeg ik naar Cynthia en ik werd direct gewezen naar de kamer waar alle consternatie gebeurde.

Ik stapte naar binnen, Cynthia had niet eens door dat ik er was, en ging op een plek zitten waar ik niet in de weg zou lopen voor het personeel dat druk bezig was met alles klaarzetten om deze baby te ontvangen. De verloskundige was enorm rustig en sprak heel gedecideerd op Cynthia in om haar te laten kalmeren.
Ik pakte mijn camera en begon direct met fotograferen want de kleine Kay besloot niet langer te wachten.
Tien minuten nadat ik binnenstapte in een kamer met zoveel turbulentie werd daar een prachtig klein jongetje geboren.  En de storm was gaan liggen..

2K1A5509bzfb2K1A5521bzfb2K1A5566bbfb2K1A5569bzfb2K1A5577bcfb2K1A5578bcfb2K1A5611bcfb2K1A5639bfb2K1A5650bfb2K1A5659bfb2K1A5686bzfb2K1A5687bzfb2K1A5690bfb2K1A5697zbz2K1A5707bcfb

 


De geboorte van Anne
Geboortefotograaf Antonius ziekenhuis, Leidsche Rijn, Utrecht

De mama van Anne wilde heel erg graag een fotograaf bij de geboorte van haar kleine moppie en ik ben blij dat haar keus op mij viel.
Zo mocht ik ‘zonder gene alles fotograferen’ vertelde ze me en hoewel ik dat natuurlijk superfijn vind , de meest intieme foto’s blijven natuurlijk voor de ouders zelf.

Ik mag wel een heel speciaal moment laten zien (waar ik superdankbaar voor ben) van het moment dat Anne echt geboren wordt.

De reikende handen van de mama, de helpende handen van de verloskundige en het kleine toetje van een fonkelnieuw mensje maken deze foto om te koesteren!


2K1A4889bfb
2K1A4925bcfb

 

En toen liet de verloskundige nog even zien hoe dat kleine mensje opgevouwen in mama’s buik zat 🙂

2K1A4991bbbfb

 

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

De geboorte van Quinn
Geboortefotograaf Antoniusziekenhuis, Leidsche Rijn, Utrecht

Wat geweldig dat ik aanwezig mocht zijn bij de geboorte van Quinn. Zulke lieve ouders , en zelfs oma mocht getuige zijn van de geboorte van haar kleinzoon. Een familieband die je in de hele kamer kon voelen.

Toen ik in het Antonius Leidsche Rijn ziekenhuis aankwam was het nog donker. Merel lag lekker onder een dekbed verscholen en ving dapper haar weeën op. Gesteund door oma en Matthew die afwisselend trotse en bezorgde blikken naar zijn vrouw wierp.
Wat een kracht had Merel nog in zich toen ze eenmaal haar zoon op de wereld mocht zetten!
Buiten zag ik het langzaam licht worden en binnen waren we getuige van de eerste huiltjes van Quinn.
De hele familie mocht onmiddelijk aan hem snuffelen, die pasgeboren baby-lucht is zo bijzonder!
Welkom op de wereld , lieve Quinn, er zullen er vele zijn die jouw handje vast willen houden.

2K1A2812bfb2K1A2833bfb

 

 

2K1A2883bbfb

Dat prachtige koppie met nog nat haar! En dan de eerste controles en scores van de verpleegkundige.

 

 

 

Twee weken later tijdens zijn newbornshoot, wat een wijs koppie!

2K1A3298bcfb

 





Geboorte van baby D.

Geboortefotograaf Monique Verbeek, Wilhelmina Kinderziekenhuis Utrecht

Op 26 april kreeg ik in de ochtend het verwachte telefoontje: “Het gaat gebeuren, de eerste weeën zijn er al een tijdje en we gaan onderweg naar het Wilhelmina Kinder ziekenhuis!”
Omdat ik dicht bij het ziekenhuis woon kon ik deze keer op mijn fietsje springen en trapte ik lekker door de stad en de weilanden.
Eenmaal aangekomen had M het nog niet heel zwaar, er werd gezellig gekletst, veel geappt met vrienden en familie en we waren allemaal vol verwachting.
Na een poosje merkte ik dat M steeds meer in haar coconnetje kroop en wist dat de weeën nu serieus gingen worden. Maar wat ving ze ze gracieus op!
Volledig in controle en helemaal in concentratie.
Op een gegeven moment wilde de verloskundige de vliezen toch wel breken om net dat laatste zetje te geven en de geboorte wat meer te laten vlotten.
De vliezen breken gebeurt met een soort haaknaaldje waarna het vruchtwater wegloopt ( soms met een grote plons!) en de baby verder in het geboortekanaal daalt.
Papa D werd de aanblik van dit alles een beetje teveel en we zagen letterlijk alle kleur uit zijn gezicht trekken…. en oeps, daar ging de stoere papa toch even onderuit.
Wat goed dat ze een geboortefotograaf aanwezig hadden!

Na wat gegeten te hebben en een paar tabletten Dextro kon papa de plaats naast mama weer innemen en haar begeleiden in de persweeën.
Wat een oerkracht liet M zien! Met een paar flinke persweeën werd een prachtig jongetje geboren!

Die middag fietste ik in een heerlijk zonnetje naar huis, wat een geluk dat ik dit mag doen!

 

2K1A2466bcfb

 

2K1A2542bfb2K1A2549bcfb2K1A2598bfb

 

 

 

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

 

– Een geboorte in een nachtelijke sneeuwbui, baby M –

Geboortefotograaf Monique Verbeek, Diakonessenhuis Utrecht

Dit kleine meisje is zo gewenst en ze had geen lievere ouders kunnen treffen.
De slideshow is een kleine impressie van hoe een geboortereportage er uit kan zien. Van het opvangen van de weeën en hoe de mama steun kan hebben aan een vertrouwd iemand om haar heen.

Deze mama had alle steun nodig van haar man. Hoe fijn is het voor hem om zich dan volledig te kunnen focussen op zijn vrouw in haar weeënstorm en zich geen zorgen hoeven maken dat hij ook nog foto’s zou moeten maken.

Deze reportage is gefotografeerd in het Geboortehuis van het Diakonessenhuis in Utrecht.

 

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Geboortefotografie Utrecht Monique Verbeek

Daar is ze dan!

 

2K1A0778bbfb

Alle foto’s op deze website zijn eigendom van Monique Verbeek Fotografie en mogen nooit zonder toestemming gekopieerd of gebruikt worden!

©2018 Monique Verbeek Fotografie  Geboortefotograaf Utrecht Bunnik Maarssen De Bilt Bilthoven Eemnes Mijdrecht Vianen Vinkeveen Woerden

 

 

Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s