Onder water geboren

Op het laatste moment nog naar een ander ziekenhuis..

Een bevalling is een rollercoaster maar deze bevalling kreeg wel een heel aparte wending.

In dit gezin zou een vierde kindje geboren worden en ik mocht er nogmaals getuige van zijn. Wat een eer om als één van de eersten gebeld te worden met: ‘Monique, ik ben weer zwanger dus wil je het alvast in je agenda zetten?’
Ik ken de ouders dus inmiddels en het voelt weer direct vertrouwd.

Bij de laatste bevalling had mama iets te veel bloed verloren en dus werd aangeraden om deze geboorte in het ziekenhuis te doen.
Wanneer ik dus in de nacht het appje krijg dat we naar het ziekenhuis gaan ben ik net zo enthousiast als de ouders, zou deze kleine jongen op zijn broertjes en zus lijken?
Aangekomen in het ziekenhuis liep ik over de stille gangen en viel me direct al iets op; ik hoorde overal de kranen lopen.. wat vreemd..

In de kamer was mama al volop in de weeën, ik herken hoe ze dapper door de weeën heen puft en weet dat haar vorige geboortes vrij snel gingen.
Echter, de kranen staan niet voor niets op alle kamers open, er is geen waterdruk en het straaltje wat uit de kraan komt is bruin en ijskoud.
Omdat een badbevalling hoog op het wensenlijstje staat moet er beslissing genomen worden.. met volop weeën verkassen naar een ander ziekenhuis of bevallen op bed.
De mama wilde heel graag in een warm bad en zag bevallen op een koud bed niet zitten.
De verloskundige gaf haar toestemming om te verplaatsen en dus vertrokken we naar het Diakonessenhuis in Utrecht. De verlosafdeling was al op de hoogte gebracht en hadden al een warm bad klaar staan.

Nog geen half uur na aankomst werd een kerngezonde jongen geboren.
In bad zoals mama graag wilde.