Geboren onder een sterrenhemel

Een derde kindje zou geboren worden bij een heel lief stel. Hun eerdere bevallingen mocht ik ook vastleggen dus toen ik het nummer herkende op mijn telefoon sprong mijn hart een stukje in de lucht!
Wat ontzettend leuk!

Nu moet ik bekennen dat ik de geboorte van hun tweede kindje nipt gemist heb. De bevalling ging zo snel dat ik net te laat was. Het ging zo snel dat zelfs het bevalbad maar twee centimeter water bevatte..
De foto’s direct na de geboorte heb ik gelukkig wel kunnen doen.

Maar nu dus een derde kindje.. zou ik het deze keer wel halen? Ik drukte de vader op het hart mij vooral op de hoogte te houden en bij het minste vermoeden dat de bevalling op gang was zou ik al naar ze toe komen.
Bij HET telefoontje dus plankgas naar het ziekenhuis!
Het bevalbad stond al klaar en boven het bad lichtte de projectie van een sterrenhemel het plafond op, dat is nog eens hemels bevallen.

Het warme water deed al gauw zijn werk en de weeën werden snel heftiger. Mama wilde liever op bed bevallen dus ze stapte uit het bad. Op bed stelde de verloskundige voor om de weeën eens op handen en knieën op te vangen. De zwaartekracht helpt zo mee om baby goed door het geboortekanaal te krijgen. En toen verschenen de eerste donkere haartjes, daar kwam ze aan!

Een klein meisje, geboren met de navelstreng om haar lijfje. De verloskundige glijdt soepel de navelstreng van haar af en brengt de kleine door de benen van mama naar boven, recht in de armen van mama.
Op dat moment breken de tranen door hoor, ook bij mij. Wat een geluk spat er van mijn lens!

Wat een prachtige navelstreng, nog kloppend met bloed.

Wat een plaatje vind ik deze foto en ik weet dat de mama er ook superblij mee is. De pasgeboren voetjes van haar dochter en de prachtige, stevige navelstreng, nog nakloppend en gevuld met bloed.